Ήταν η προτροπή της Ρένας(http://diaheiros.blogspot.gr/) για ένα ταξίδι στο παρελθόν...για αναρτήσεις με παλιά αντικείμενα. Βούλιαξα στο παρελθόν...σε άλλες εποχές...σε αντικείμενα-υποκείμενα,σ'ενα κόσμο του χτες- πριν, που εξακολουθεί να ζει στο σήμερα- τώρα και ελπίζω στο αύριο- μετά... Ταξίδεψα στον περασμένο αιώνα,αγκάλιασα γιαγιάδες που πέρασαν όρη,βάθη,κύματα μεταφέροντας ότι μπορούσαν από χαμένες πατρίδες... Ενιωσα τρυφεράδα για τις κόρες που αγόγγυστα δουλεύανε,μιλούσαν με τα σχέδια τους,τις γραμμές και τις λευκές κλωστές του ς,ταυτίστηκα μαζί τους σκυμμένη σε ώρες ατελείωτης υπομονής πάνω σε εργόχειρα σε καλημέρες... Ξημερώθηκα με τους τεχνίτες χαλκού,στον ξοδεμένο χρόνο τους,στα χτυπήματα του χαλκού τους για να πάρουν το ποθούμενο σχήμα,ένιωσα τις θερμές ανάσες της κούρασης τους,μύρισα τον ιδρώτα τους... Κατάφερα να περισώσω αρκετά κομμάτια,λάφυρα αγάπης,από ασπροκέντια του 1930,ραπτομηχανές,ραδιόφωνα,φωτογραφικές μηχανές,παλιά γραμματόσημα,έγγραφα...στην ουσία κράτησα κομμάτια παλιάς πατρίδας,κομμάτια ιστορίας,μιας ιστορίας πέρα από μάρμαρα,κάστρα και εκκλησίες προσπαθώντας να μη κοιμηθούν οι μνήμες,να παραμείνουν ζωντανές.

Χρόνια Πολλά
Εύχομαι να είναι γεμάτες οι τσέπες μας τουλάχιστον με αισιοδοξία και υπομονή,να έχουμε μπολιασμένη  την φαντασία μας φίλοι μου  για να μπορούν οι πινακίδες μας να δείχνουν πάντα μπροστά προς το καλύτερο...μα πάνω απόλα εύχομαι υγεία  και αγάπη για όλους.

Εδειξε τα κάλπικα ο καιρός...
Στη στέρνα με τα κέρματα λίγα τα αληθινά...
Κεντάω την σημαία μου...
Ορτσα τα πανιά
πριν δύσει ο καιρός για άλλο όνειρο κι αρχή...
Παίξε ήλιε το δοξάρι...

ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ ~ ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΜΕΡΑ (2012)

Άκου τον ξάστερο ουρανό, πώς οι καμπάνες σιούνε.

Όπου καρδιά, χαρμόσυνες λαχτάρες απαντούνε.

Ανάστασ’ είναι σήμερα. Παιδιά, γυναίκες, γέροι

κόκκινο αυγό στην τσέπη τους, χρυσό κερί στο χέρι.

Όσ’ άστρα ναι στον ουρανό, τόσα στον κάμπο κρίνα.

Όλ’ έχουνε στην καθαρή ψυχήν Απρίλη μήνα.

Της εκκλησιάς φουντώσανε δάφνη πολλήν οι στύλοι.

Ειρήνη! Ειρήνη! Φιληθήτε οχτροί μαζί και φίλοι.

(απόσπασμα από το ποίημα «Γυναίκα», Κ. Βάρναλης,

Ποιητικά, εκδ. Κέδρος)

Καλή Ανάσταση φίλοι μου