Ξεκίνησε να χιονίζει γύρω στις 4.30 τα ξημερώματα...



















Η πρώτη εικόνα στο φως της ημέρας।

























Η Λούνα φοβισμένη το βάζει στα πόδια...























Αντίθετα ο Πόκο απολαμβάνει το λευκό τοπίο।

















Επιτέλους άσπρη μέρα...μου έχει λείψει πάρα πολύ...

Ανοίγω τα μάτια στο πρώτο φως της ημέρας.Στο φως το ανόθευτο,στο φως της ελπίδας του κόσμου,στο φως που δεν καίει...
Το θερμόμετρο στους -7

Ανοίγω το παράθυρο στο πρωινό κρύο...
Ο καπνός από τις καμινάδες των σπιτιών πηγαίνει περίπατο σε λοξή κατεύθυνση.
Αφήνω την ματιά να ταξιδέψει στην πορεία του καπνού...η οσμή του πλανάται παντού...
Σκέφτομαι ότι εδώ είναι η Ιθάκη μου.Κυλάνε οι μέρες μου και πλουσιότερη γίνομαι δουλεύοντας με αυτά που αγαπώ

Κλωστές, χρώματα σε χρυσό σε πορτοκαλιά,κίτρινα,κεραμιδιά...

Ο κυρ-Ανέστης μου έκοψε ξύλα από το βουνό।Ξύλο φουντουκιάς,μαλακό για να δουλέψω εύκολα πάνω σε αυτά.Να φτιάξω Αη-Βασίληδες κατόπιν εορτής.Εχει την ομορφιά του και το "κατόπιν εορτής".Δεν έχει άγχος και πίεση δεν έχει "πρέπει"

Περιμένω να χιονίσει।Μου έλειψε το χιόνι,ο χιονοπόλεμος।Μου έλειψε να αισθανθώ παιδάκι:)

Ας είναι ο νέος χρόνος που θα έρθει ταχυδρόμος ευχάριστων μαντάτων।
Ας είναι χαράκτης καλής πορείας.
Ας είναι σύμμαχος της ελπίδας,της χαράς,της ανεμελιάς.
Ας είναι γιατρός να μαλακώσει τον πόνο,την θλίψη των ανθρώπων.
Καλή Χρονιά να έχουμε φίλοι μου.

Κρύωσε ο καιρός ,η θερμοκρασία καθημερινά στους -5 βαθμούς ,η μέρα μίκραινε,οι δρόμοι του χωριού άδειοι,μοναχικοί, καμία φλυαρία...
Τις τελευταίες μέρες μαζευόμαστε στον Σύλλογο να φτιάξουμε τα χριστουγεννιάτικα μας όπως κάθε χρόνο.

Ξεκινήσαμε με τα γούρια μας.Σπιτάκια βγαλμένα σαν από παραμύθι με τα ξέφτια τους να κρέμονται όπως τα θέλω μας που τα φυσαει ο ανεμος όπου αυτός θέλει...

Κάθε σπίτι άναβε το άστρο του αντίκρυ στην πελώρια νύχτα,έτσι όπως γυρίζει ένας φάρος κατά την θάλασσα(Σαιντ Εξυπερυ)

Καθε μία από εμάς έβαλε την δική της αγάπη, την δική της φροντίδα κι έφτιαξε τα σπιτάκια όπως αυτή αγαπούσε...

Ηλιοβασίλεμα από τα ομορφότερα που έχω δει,πυρωμένος ο ουρανός,ταραχή στις αισθήσεις...φιλί και χρώμα...

Τον χαιρετισμό μου αφήνω και σήμερα στην σπουδαιότητα του!

Να μαζευτώ στο σπίτι...στον ρυθμό μου,να απολαύσω την θαλπωρή του τζακιού,την μυρωδιά του ξύλου κι ύστερα να σκεφτώ το ποικιλόμορφο του κόσμου.

Αυριο έχουμε καινούργια μέρα।

M'αρέσει να ξυπνάω νωρίς ν'απολαμβάνω την πρωινή τρυφερότητα του ήλιου...





















Μια βόλτα πρωινή στο λοφάκι της Ανάληψης εκεί όπου μπορώ να ξοδεύω την ψυχή μου ανέξοδα...


















Μια προσευχή στο λιτό εκκλησάκι





















"Βοήθα Θεέ μου να κοιμήσουμε τους Αιόλους।"




















Απόλαυση του πρωινού καφέ...
Απόλαυση και ταξίδι του βλέμματος ήρεμα κι αργά στο χωριουδάκι μου...μια αγάπη κι ένα αγκάλιασμα του μικρόκοσμου μου

























Αιωρούμαι ανάμεσα στο γαλάζιο του ουρανού το πράσινο των φυλλωμάτων το κόκκινο των καρπών...



















Χρώματα-φτιασιδώματα,συμφιλιώσεις νέου-παλιού...




























Σε καιρούς μικρόψυχους που ζούμε,ευτυχώς υπάρχει η φύση να μας ισορροπεί।