
Τι κουβαλάς στα σπλάχνα σου Νικόλα?
Πως διογκώθηκε η κοιλιά σου
και δε θα ξαναδείς την ήβη σου ποτε?
Εδέσματα εκλεχτά και σπάνια
δόμησαν την περίσσεια των λιπών σου.
Εφησιχάστηκαν τα σχέδια,οι στόχοι σου.
Και σ'εγκατέλειψε η σοφία της πίκρας.
Σφαλίστηκες στη φυλακή του τομαριού σου.
Γιαυτό δε συλλογίστηκες ποτέ
τη μέρα,που στη γη καταλυμένος
θάρχίσει η παμφαγία της πανίδας,
απ'της κοιλιάς σου την απαλή προτεραιότητα.
Θα ευλογούν τα ερπετά τα κύτταρα σου.
Και θα κοραίνει η γη τη δίψα της,
με την αργή και σταθερή τήξη του λίπους σου
Ποτέ δεν σκέφτηκες Νικόλα,αυτή τη μέρα,
που θα'ρθει και για σένα ,μιαν αυγή.

Τι κουβαλάς Ελένη στη γαστέρα σου?
και τι είναι αυτό που διογκώνει τα σπλάχνα σου
και σέκανε σεμνότερη,ανασφαλή κι εξαγνισμένη?
Τώρα πια δεν είναι μπορετό
να δεις το μαύρο τρίγωνο της ήβης σου.
Λευκάνθηκε το πρόσωπο σου.
Γλυκάνθηκε η μορφή σου.Αστράφτεις!
Κι η προπατορική ενοχή σου εξιλεώθηκε.
Τώρα μπορείς να συντρίβεις το υστερόβουλο φίδι.
Καρποφόρησε η εύφορη γη σου.
Ευλογημένη η σπορά που βλασταίνει.
Πόσο ανάλαφρο το βάρος των σπλάχνων σου!
Κυοφορείς την ζωή και το μέλλον.
Περήφανη,σεπτή Δημιουργία!...
Του Τ.Δαυλόπουλου









