Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

Εχασα τις οδηγίες χρήσεως και σπατάλησα τον θησαυρό μου...
Κουράστηκα...
Θέλω να χωθώ μέσα στο στρειδάκι μου να το θωρακίσω με την μεμβράνη μου να προφυλάξω το λίγο φως που μένει .Θέλω να έχω παρέα μου την ελπίδα για να μπορέσω να βρω τις ισοροπίες μου ,ωστε να δώσω ώθηση και πάλι προς τα πάνω...ναντέξω στα όνειρα.
Σας ευχαριστώ όλους όσους με επισκεφθήκατε και με τιμήσατε με τα σχόλια σας.
Σίγουρα θα τα ξαναπούμε...

17 σχόλια:

Ξυπόλυτη είπε...

Μαρία μου; Τι σου συμβαίνει καλή μου;
Εύχομαι να είναι... Μελαγχολία της στιγμής.

Ίσως φανεί χαζό, αλλά με πόνεσαν τα λόγια σου.

Σε νοιάζομαι.

Δ.

Aliki είπε...

χμ.. αυτο το συναισθημα το ξερω.. και δεν μ αρεσει καθολου... μα καθολου...
κατι πρεπει να γινει.
μια μεγαλη αγκαλια μανουλα και σιγουρα θα τα πουμε συντομα, πολυ συντομα.
σ αγαπω.

eirini είπε...

Τί έγινε;;;; Δεν κατάλαβα Δρομάκι μου! Δεν θέλω να είσαι στεναχωρημένη... εμείς εδώ θα είμαστε και πάντα θα σε περιμένουμε.
Μια ζεστή καλημέρα από μένα και πολλά πολλά φιλάκια!

αχτίδα είπε...

Μαρία μου τα είπαμε και στο τηλέφωνο, ξέρεις οτι είμαι πάντα κοντά σου έστω κι αν η απόσταση είναιτόσο μεγάλη.Όσο για τη παρουσία σου στα μπλοκ δεν χρειάζεται να γράφεις σχόλια για να υπάρχεις.. υπάρχει η παρουσία σου διάχυτη παντού, υπάρχει το δρομάκι που χάραξες ,μοναδικό ,λουλουδιασμένο κρατά στη καρδιά μου μια ζεστή γωνιά φιλίας και εξομολόγησης ψυχής.Είσαι η ..κολητή μου και το ξέρεις, είσαι η φίλη που μπήκες πρόσφατα δυναμικά στη ζωή μου και πήρες τη θέση που εγώ σου έδωσα για πάντα.Και επειδή είμαι ...γυρίστρα το ξέρεις οτι μόλις βάλω κι εγώ τα προβλήματα της καθημερινότητας στο δρόμο που θέλω , θα σου έρχομαι συχνά.Ξέρεις οτι στο σπίτι μου θα έχεις πάντα τη θέση που σου δώσαμε κι εγώ και ο Δημήτρης.Ασχολήσου με τη τέχνη και με ότι σε γεμίζει..το καλύτερο φάρμακο είναι αυτό , τό παίρνω κάθε φορά που στη ψυχή μου κυλά κάποιο δάκρυ .Ραντεβού στο τηλέφωνο μας το καθημερινό όπως πάντα!

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα... είπε...

Μανούλα μου, είθε να είναι η μελαγχολία σου γλυκιά, που πιότερο εύχομαι να είναι νοσταλγία. Σε φιλώ γλυκά... και ξέρω πως ο άνεμος δεν χάνει το σφύριγμά του, απλά ενίοτε κοπάζει..., έτσι κι εσύ. Την αγάπη μου έχεις.

αθηνα είπε...

Δρομάκι μου
για δες λίγο το δρομάκι που σου στειλα προ καιρού, για μελέτησέ το ... είναι ανηφορικό, εντάξει, είναι όμως απλό, ήρεμο και ήσυχο και προπαντός είναι πανέμορφο και ολάνθιστο!!!! Έχει λίγα λουλουδάκια μαραμένα κάτω , αλλά δες πόσα ροζ λουλουδάκια φρέσκα αγγελικά, ολάνθιστα κι ευωδιαστά, το έχουν πλημμυρίσει κι είναι στο πλάι του !!
Δεν το στειλα τυχαία !!!!
Να σαι καλά , να σ ακούω καλά !!
φιλιά πολλά (κι αυτή η Καβάλα μακριά πέφτει)!!!!

rain είπε...

Θα τις βρεις τις ισορροπιες σου είμαι σίγουρα κορίτσι μου..Θα δεις..Θα περάσει κι αυτό..κι εμείς θα μαστε εδώ να'ρθεις ξανά να μαστε πάλι παρεούλα..σε φιλώ

Mariela είπε...

Τι έπαθες ΄δρομάκι μου;
¨οτι κι αν συμβαίνει ένα να σκέφτεσαι "όλα περνούν"
Φιλιά

faraona είπε...

Αμαν φιλενας με εριξες στο πατωμα με το τραγουδι!!!
Ειναι εδω και πολλα χρονια ενα απο τα πιο αγαπημενα μου.Θυμαμαι που το τραγουδούσαμε στους νεαρους φίλους μας οταν πήγαιναν στον στρατο τα δύσκολα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Στρατευμενη κι εσυ...θητεια ειναι ελλλααα!!!Και μαλιστα θητεια για οτι καλυτερο μπορει ναχει κοντα του ενας ανθρωπος....δεν θαναι παντα ετσι...ολες οι θητειες τελειωνουν καποτε...
Υπομονη και δύναμη.
Ναι ναι κι αλλη δύναμη ,
μεγάλη ,
αισιόδοξη ...
βγαλμένη απ τις ρίζες
τις προγονικες σου ...απ το κυτταρο σου!!!
Ανοιξτο και δες μεσα!!!Βγάλε το αίμα του και προχωρα με το κεφάλι ψηλα ...ακους?????
Το ξέρω εγω οτι εισαι γεννημενη πολεμίστρια,ναι ναι το ξέρω.
Πυρρίχιος ...και τράβα μπροστα ...μη σε δω να γονατίζεις μη δω μοιρολατρεια...δεν σου παει ρε ...δεν σου παει η ΜΠΑΡΜΠΗ ...πως το λενε δηλαδη.

Μεγαλη αγκαλια ,ατσαλινη ...σφιχτη με ψυχη μου ...



φιλια

faraona είπε...

Κοιτα τωρα ...
επειδη εισαι σε ευαισθητη φαση κι επειδη ξερω τι σημαινει για εναν δυνατο ευαισθητο ανθρωπο τι σημαινει να ειναι σε ευαισθητη φάση ...μη κολλησεις στη Λεξη ΜΠΑΡΜΠΗ ακους?Την ειπα γιατι πιστευω πραγματικα οτι δεν σου ταιριαζει ΕΣΕΝΑ ειδικα η φορεσιά του «ευθραυστου φαινομενικα»...αυτο εννοω.
Πιστευω οτι εισαι θηλυκο μ ολη τη σημασια της λέξης.
Και τα θηλυκα που ζοριζονται γινονται εφευρετικα,μάχημα και θαρραλέα.
Βρες τις ισορροπίες σου μεσα απο τους δικους σου δρόμους ...
Θελω να θυμωσεις ρε γαμότο μου ,να θυμώσεις ακους ??????????
Δεν μπορω να σε νοιωθω ουτε μαζεμένη ,ουτε εξαρτημένη,εχεις πράγματα να κανεις ,εχεις δρόμους εσυ...

φφφφφφφφφφφφ!

Dee Dee είπε...

Μαρακι μου

επειδη στο βαθος του τουνελ ακομη δε φαινεται φως εγω λεω να παρουμε μια δυνατη γκαζολαμπα και να δουμε πως θα περασουμε ωραια μεσα στο τουνελ. Ωραια τα λεω ε;; Ευκολα δεν ακουγονται;; Ε, μπορω να σου πω πολλα τετοια εξω απο τον χορο :):)

Μολις βρω χρονο θα σου γραψω μειλ....εχω πολλαααααα να σου πω :)

Αχ να μπορουσα να ερθω να σας δω λιγακι, μου λειψατε!! Τρεξιμο πολυ πλεον με τη δουλεια, θα στα πει η ομπρελιτσα.

Φιλακια κουκλαρα μου!

Υπομονη δε σου λεω...θα σκασεις απο υπομονη...θα σκεφτουμε και θα βρουμε λυσεις για ολα....σε φιλω!

"ζαχαρούλα.." είπε...

σε σκέφτομαι..... έτσι απλά!!!

Ιφιγένεια είπε...

Η αλήθεια είναι πως όλοι περναμε τις "φασεις" μας , τις καλές και τις κακές , τις εύκολες και τις δύσκολες , τις ομορφες και τις άσχημες ... Όμως όταν θα εισαι στα δυσκολα να σκέφτεσαι πως θα περάσουν και θα ερθουν πάλι τα πιο εύκολα ...

Όλοι έχουμε ενα μικρό δρομάκι που καλούμαστε να διαβούμε ... άλλες φορές είναι φωτεινό , λουλουδένιο κι άλλες στενο με ανηφόρες κι αγκάθια .. Είναι όμως το δικό μας δρομακι και θα το περάσουμε !!!

Κλείσε για λίγο τα ματια , παρε βαθιές ανασες ... Θα περασει κι αυτό !! Κι εμείς είμαστε εδώ , ότι θές ! Και τώρα και για πάντα !!!

Πολλά φιλιά , φωτεινά και χρωματιστά , μουσικά και γλυκά ακριβώς όπως σου πρέπουν !!!!

Ανώνυμος είπε...

Ότι θες ...όποτε θες ...

Είσαι πολύ όμορφη όταν σε πιάνει το παράπονο....
Όταν γίνεσαι θυσία για όλους....
Μπορεί να το κάνουν και γι΄αυτό...
Για να ομορφαίνεις...

Ότι θες... όποτε θες

dianathenes είπε...

Καλά κάνεις στρειδάκι... και τι στρειδάκι με μαργαριτάρι μέσα!

αχτίδα είπε...

@ φίληνάδα μου, έλα να ζωγραφίσουμε αντάμα , το μωρό ..ξέρεις εσύ ..έχουμε μπειμπι σίτερ να το φροντίζει, θα το οργανώσω όπως πάντα.

dromaki είπε...

Σαςευχαριστώ όλες και την κάθε μία ξεχωριστά για όλα.Με συγκινήσατε και είσαστε ο λόγος που δεν το βάζω κάτω.:))