Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2008
















Να χτυπάς την πόρτα σιγανά και να αναζητάς την συντροφιά των αδούλωτων.
Αυτών που απέμειναν από τα συντρίμια της ήττας και που κράτησαν στον κόρφο τους αναμμένες τις φλογίτσες.
Ο λόγος τους μετάληψη στην υπομονή και στην ελπίδα...

9 σχόλια:

Socrates είπε...

Έχεις τέτοια συντροφιά, δρομάκι; Θα μου τη γνωρίσεις και μένα, σε παρακαλώ;
Οι φωτογραφίες σου είναι exceptional και έχουν εκφραστικότητα, αρμονία, και κάποια μυστικιστική απόχρωση.
Και αγαπάς το Ελληνικό λεξικό, αγαπάς τις λέξεις!
Με αυτά τα τρία στοιχεία, ήδη έχω αγαπήσει εγώ εσένα.

Roadartist είπε...

καταπληκτική φωτογραφία..
με πολύ όμορφα λόγια :)

Faraona είπε...

Των αδουλοτων ,δρομακι και μονον αυτων.Συμφωνω και το προσπαθω.Φιλια Καλο Σαβ.Κυρ.

Maria Iribarne είπε...

Εμένα πάλι μου άρεσε πολύ το "να χτυπάς την πόρτα σιγανά", δεν αντέχω πια τα βροντερά εγωκεντρικά χτυπήματα, με κούρασαν.

dromaki είπε...

socrates
καμιά φορά συμβαίνει να έχω και τέτοια συντροφιά.
Η συντροφιά μας θα ξαναβρεθεί στις 17 του Μάρτη για μία ακόμη φορά.Καλοδεχούμενος είσαι σε αυτήν.

Roadartist
χαίρομαι που σου άρεσε:))

Faraona μου
των αδούλωτων ελεύθερων πολιορκημένων.

Maria Iribarne
σιγανά σιγανά και ταπεινά.

Socrates είπε...

Ω,σ'ευχαριστώ πάρα πολύ, δρομάκι, για την ευγενική σου πρόσκληση!
Αλλά.. που ακριβώς βρίσκεστε η συντροφιά σας;

dromaki είπε...

Θα βρεθούμε σένα μικρούλη ορεινό χωριουδάκι, με μια χούφτα κατοίκους,που ονομάζεται Πλαταμώνας και ανήκει γεωγραφικά στον Δήμο Ορεινού.Στις επτά η ώρα στις δεκαεπτά του Μάρτη.Οπως σας είπα, είστε ευπρόσδεκτος.

Socrates είπε...

Σ'ευχαριστώ και πάλι, δρομάκι μου! Θα σας βρω εύκολα, αν τυχόν ρθω;
Και γιατί μου... μιλάτε στον πληθυντικό; Τι στην εικόνα του blog μου με κάνει να μοιάζω τόσο σεβάσμιος;

dromaki είπε...

Socrates
Ερημοχώρι είναι στην ουσία,μ'ένα καφενεδάκι όλο κι όλο οπότε θα μας βρήτε εύκολα.
Την προσοχή σας όλη στον δρόμο:)
O πληθυντικός μου βγαίνει, είσαστε τελείως άγνωστος για μένα και από το μπλοκ σας δεν έχω καμία εικόνα για εσάς.